Het is zomer en het ruikt naar kerst

Ik fiets op slippers over het industrieterrein. Het plan was om vandaag mama haar fietsband te plakken maar natuurlijk kon ik geen bandenlichters vinden in de bandenplak setjes. Dus ik ben zuchtend op weg naar de Karwei om een nieuw setje te kopen. Het zal de eerste keer zijn dat ik zelf een band plak. Als jij nog had geleefd dan had jij hem de dag dat hij lek was gegaan nog geplakt. Als ik het had gekund had ik het ook gelijk gedaan. Maar ik moet eerlijk toegeven, ik kan nog altijd geen banden plakken. Ik was zelfs verbaasd toen mijn zus vertelde dat zij het wel kon. Je hebt het me zo vaak voor gedaan maar nooit lette ik genoeg op. Ik had nooit verwacht dat jij zomaar zou overlijden. Ik heb er nooit bij stil gestaan dat ik dan toch zelf mijn banden moest gaan plakken. En toch moet ik dat nu.

Ik ben thuis, sta in de achtertuin en zet met gemak de fiets op zijn kop. Dat is al iets wat me lukt. Blijkbaar heb ik toch beter opgelet dan ik zelf altijd dacht want ik weet me redelijk te redden. Ik krijg het zelfs voor elkaar om de band te plakken en buitenband er weer op te krijgen. Voorzichtig glimlach ik, ik had het toch liever nog één keertje samen met jou gedaan.

Mama en ik gaan verder in de achtertuin. Ze heeft in het hoofd zitten om de tuin te snoeien en drastisch ook. Het groeit vol pap, je ging dood voor je alles bij hebt kunnen houden. Het is best een grappig gezicht, mama met de elektrische heggenschaar in haar hangen de heg te lijf gaan. Het blijft raar hoe we ons moeten redden zonder jou en het ons beter af gaat dan we eigenlijk willen. De geur die van de gesnoeide heg afkomt doet me aan de kerst denken. Het is de geur van het groen, het groen voor de kerststukjes die we de laatste jaren niet eens meer maakte. Maar het bleef wel de geur van de grote kerstkrans. Ik vraag me af of hij er in december komt te hangen of dat niemand het nu van jou overneemt. Ik snuif de geur diep in, het is een fijne geur. Een geur van vroeger, iets wat niet veranderd. Ik zal mijn best doen pap, dat mocht het weer kerst worden, ik de krans op hang.