De zomer is aangebroken, zonder jou

De zon heeft haar plek in de blauwe lucht gevonden en ik besluit om net als elk jaar mijn bad weer op te zetten. In de schuur 'zoek' ik je compressor en vind hem in het midden van je schuur. Ik herinner me hoe je de luchtbedden van Eva en mij jaren geleden eens opblies met je compressor en hoe we de week erna stikte van het lachen bij Jan Jaap van der Wal omdat hij het over compressors, doedelzakken en bakfietsen had. Drie hele typerende 'jou' dingen. Het zijn van die kleine dingen je blijft herinneren. Nu moet ik mezelf zien te redden met je compressor en ben blij dat het een makkelijk ding is. Tico komt bij me staan in de schuur, hij snuffelt rond en ik zie hem aan jou denken. 'De baas he...' fluister ik. Onze lieve Tico kijkt me aan en duwt zijn kop in mijn schoot. We missen je allebei. Hij is je nog niet vergeten pap en ik denk niet dat hij je ooit zal vergeten. Wees daar maar niet bang voor. Als jij ondanks je dood zijn had kunnen zien hoe hij reageerde, de eerste seconde dat hij je in de kist zag liggen. De herkenning, zijn reactie, het breken van mijn hart omdat hij dacht dat hij je terug had gevonden. Als je dat, op welke manier dan ook, had kunnen zien, dan had je de rest van hoe lang je nog dood gaat zijn nooit getwijfeld of hij je vergeten zou. We gaan je niet vergeten.

Ik mis je in de tuin pap. De zomer staat verbonden aan jou. Omdat je veel meer thuis was. Of niet zozeer thuis, maar in het zicht. Je zat graag buiten, je blote witte buik en je spillepootjes zoals ik ze nooit mocht noemen. Maar je had ze wel. Ik mis die spillepoten pap. Ik mis hoe je de kamer binnen kwam met het zweet op je rode shirt van het fietsen naar de kringloopwinkels. Hoe je dan met lome slokken koude cola of limonade met een rietje dronk. Daarna in je korte broek en blote barst. Jij hoort bij de tuin, bij de zomer, bij de zon. Jij hoort bij het in bad liggen en hoe jij dan altijd keek naar het bad met het verlangen om er zelf in te liggen. Maar je deed het nooit, zelfs niet als ik aandrong.

Als ik dan nu in het bad lig, mis ik je. De zomerdagen voelen leeg zonder jou. De zon verwamt lang niet zo heet als vorige jaren. Ik schrijf in de luchtbelletjes dat ik je mis. Ik mis je zoals je de lucht in je longen zou missen. Ik mis je bedrukkend en verstikkend omdat ik me af vraag hoe het leven lukt zonder jou in de buurt.